Oude foto’s


Stel je eens voor dat je buiten aan het spelen bent. En stel je dan eens voor dat een vreemde je een foto laat zien en vraagt of jij degene kent die op de foto staat. Als je kijkt is het een foto van jou, maar dan van een paar jaar geleden. Dat zou nog eens gek zijn!

Maar dat is precies wat wij hier doen. 5 Jaar geleden waren we ook al in Tajikistan en Kirgizië, en toen hebben we foto’s gemaakt. We hebben een aantal foto’s uitgeprint en meegenomen. Met een beetje geluk kunnen we de foto’s geven aan de mensen die erop staan, als we ze terug kunnen vinden. Een soort speurtocht dus.

Op de markt laten we de foto’s meestal aan iemand zien van wie we denken dat hij er al wat langer zit. Die wijst ons dan in de goede richting. En als we de foto een paar keer hebben laten zien, merken we dat iedereen weet waar we mee bezig zijn, want mensen die we nooit gesproken hebben lachen als ze ons zien en wijzen ons in de goede richting.

Als we de mensen op de foto gevonden hebben, zijn ze altijd heel blij dat ze zomaar een foto van zichzelf krijgen. Soms lijken ze nog, maar soms zien ze er echt heel anders uit! Ik denk dat jullie er op een foto van een paar jaar geleden ook heel anders uit zien.

De mensen hier zijn echte zoetekauwen. Weten jullie wat dat zijn? Een zoetekauw is iemand die heel erg veel van zoete dingen houdt. Je kunt hier heel veel koekjes en snoepjes kopen, en in de wat grotere dorpen zit altijd wel een winkel met softijs. In de grotere steden hoef je niet meer dan 300 meter te lopen voordat je je volgende softijsje kunt kopen. En dan heb je natuurlijk de tort bazaar. Die zou je in Nijmegen ook moeten hebben, een tort bazaar. Dat is een markt waar ze alleen taarten verkopen. Je kunt hier sowieso op heel veel plekken taart eten, maar er was dus ook een markt met alleen maar taarten. Een tort bazaar heet dat. Als ik daar zou werken zou ik echt tonnetjesrond worden, want dan zou ik alles willen proeven.