Logeren bij Dalei

In Tajikistan is er soms geen hotel. We hebben een tent bij ons voor als we geen plek kunnen vinden, maar tot nu toe mochten we altijd bij mensen logeren.

Zo kom je opeens bij mensen thuis in een land dat je niet kent. Dat is heel leuk, want zo kun je zien hoe de mensen hier leven. En dat is heel anders dan in Nederland.

De eerste plek waar we logeerden was bij Dalei.

Hij woont samen met zijn vader, moeder, vrouw en twee kleine zoontjes in een huis met drie kamers.

Een kamer is de gang, en daar kun je ook zitten. De tweede kamer, waar wij slapen, wordt normaal niet gebruikt. En in de derde kamer, die heel groot is, doen ze alles: slapen, televisie kijken, eten, muziek maken, kletsen. Ze hebben dus niet allemaal een eigen slaapkamer, en als opa snurkt hoort iedereen dat.

Het toilet is een hokje achter in de tuin, en in de tuin staat ook een fornuis. Als ze zich moeten wassen pakken ze water uit de beek die door hun tuin loopt, en water dat ze gebruiken om te drinken en te koken halen ze uit de pomp in het dorp. Ze gebruiken de beek ook als koelkast: het water is ijskoud, dus alles wat je erin hangt blijft ook koud.

’s Zomers zijn ze overdag veel in de tuin te vinden, waar ze werken en uitrusten. ’s Winters ligt er wel anderhalve meter sneeuw, dus dan zijn ze altijd binnen. Behalve als ze naar de wc moeten, want die is ook ’s winters achter in de tuin. Koude billen krijg je dan.