Alvast oefenen

Daar gaan we dan straks. Nog nooit echt met bagage gefietst, nog nooit gekampeerd. Passen alle spullen wel in de tas? En een tent opzetten en je eigen potje koken op een allesbrander gaat vast ook gemakkelijker als je het al een keer gedaan hebt.

Uitproberen dus. Eerst de tassen.

Hier gaat we het de komende tijd mee doen. In deze 10 tassen zitten:

  • ons huis: tent
  • slaapkamer: matjes, slaapzakken
  • keuken: brander, pannen, borden, koppen etc
  • badkamer: teiltje, badspul, zonnebrand, medicijnen en verband etc
  • zomer- en winterkleren voor op de fiets en voor wanneer we niet aan het fietsen zijn
  • en alles wat we verder nog nodig denken te hebben

Waarschijnlijk hebben we veel te veel bij ons, want we moesten nog een tas bijkopen. Samen hebben we nu 45 kg, exclusief fiets, en daar komt onderweg dus nog eten en drinken bij. Ik ben benieuwd of en wanneer we dingen achter gaan laten, en wat dan.

 

In één van die tassen zit ook een brander zodat we in gebieden waar niets zit toch wat te eten en thee klaar kunnen maken. Wilchard had al wat filmpjes bekeken (leve youtube), maar hem nog nooit live gebruikt. We hebben hem meegenomen naar Frank en Yvonne, degenen  met ervaring. En in no time hadden we een vuurtje, onder toeziend oog van Frank en geheel op Wilchards eigen kracht. Die grote oranje vlam veranderde al snel in een mooi blauw rondje, en we hebben er warm water op gekookt, wat nog heel snel ging ook. Dat zal op hoogte wat langer duren, maar we hebben de tijd.

 

 

De aandachtige kijker kan zien dat we één klein dingetje vergeten zijn: de onderzetter die moet voorkomen dat het gras achteraf licht geschroeid is. Maar zelfs dat is goed gegaan: je ziet nauwelijks dat we geweest zijn.

En ten slotte, niet geheel onbelangrijk, de tent. Ik was vorig jaar al een keer thuisgekomen toen er tot mijn verrassing een tent in de kamer stond. Maar dat was alleen de binnentent. De buitentent moet nog. Dus ook die weer, een weekje later, meegenomen naar Frank en Yvonne. Want én ervaring, én een tuin.

Al met al stond hij nog redelijk snel. De ‘er zit geen gebruiksaanwijzing bij’ bleek niet te kloppen, maar er moet wel gezegd worden dat die van de IKEA 1000x beter zijn, dus dan weet je wel genoeg. Uiteindelijk kostte een simpel stokje in een soort pocket steken de meeste tijd. Die pocket leek namelijk niet aanwezig. We hadden het er al over dat we dan maar even naar Spacsport of zo moesten om te kijken of er misschien een foutje in de tent zat, toen Wilchard nog een keer goed keek en zag dat er niets aan de hand was. Daarna was het een fluitje van een cent. We hebben er dan ook alle vertrouwen in dat we die tent op de graslanden en hoogtevlaktes in Centraal Azië prima opgezet krijgen.

 

 

Ons uitgangspunt was ‘we kamperen alleen als het niet anders kan’, maar op de terugweg hadden we het er al over dat het ons niets zou verbazen als we toch veel meer zouden kamperen dan nodig. Jeugdige overmoed? De tijd zal het leren.

Tussendoor zijn de fietsen nog terug geweest voor een eerste beurt en heb ik de waterzuivering uitgeprobeerd (fluitje van een cent). Kortom: we zijn er zo goed als klaar voor!

22 thoughts on “Alvast oefenen

  1. Fantastische fotos die een goed impressie geven van het schitterende landschap met veelal kale bergen en van de mensen – mooie portretten en gezichten – impressies van het leven. Kan me voorstellen dat jullie terug willen en de uitdaging willen aangaan met de hoogten en de bergen. Meer dan de moeite waard!

  2. Heb de foto’s gezien van Tajikistan! Prachtig! 2 april komt heel dichtbij, wat zullen jullie genieten!!!

    1. Ik was wat pagina’s klaar aan het zetten omdat dat nu eenmaal op een computer wat gemakkelijker gaat dan op de telefoon. En heb vervolgens per ongeluk Tajikistan gepubliceerd … ach ja, kan gebeuren 🙂 Ik heb ‘m gewoon weer in concept gezet en hij komt dus net voordat we Tajikistan binnen rijden nog een keer langs.

  3. Heel veel succes en een boel levensgenot toe gewenst ben er vanovertuigd dat dat gaat lukken

Comments are closed.