De bergen over

De tocht van Troyan naar Karlovo is eigenlijk heel simpel beschrijven. 20 km heel langzaam omhoog met onderweg, een km of 3 voor de top, een stop bij een restaurantje. Dan 20 km met een fiks tempo omlaag aan de andere kant van de berg. Op het kruispunt naar links en dan nog zo’n 20 km doorrijden tot Karlovo. 

Vanuit Karlovo rijden we naar Plovdiv. Een uiterst relaxed dagje, want relatief weinig hoogteverschil. We vertrekken dan ook iets later en ontbijten eerst bij een cafeetje op de hoek van de markt. Mijn cappuccino heeft dit x slagroom met kaneel, een nieuwe combi. 

Onze eerste stop is bij een winkeltje waar ze ook paprika, watermeloen en pompoenen verkopen. De watermeloenen gaan per stuk, maar de paprika’s gaan met de 10 kg zakken tegelijk. Een man neemt 3 zakken mee. Vast fan van Hongaarse goulash.

Onderweg eten we nog ergens gebak in een spa-stadje. De serveerster spreekt niet alleen heel goed Engels maar heeft ook nog eens een enorm Engels accent. Wij vragen ons af of je dat ook terug hoort in haar Bulgaars …

Op het einde nog een stukje onverhard, en dan rijden we Plovdiv binnen.

Hier kost het iets meer tijd om een hotel te vinden, veel zit vol. We hebben geen zin om hier veel tijd mee kwijt te zijn dus fietsen we terug, de brug over. 500 m extra lopen naar het centrum maar wel een grote kamer mét crosstrainer. We pakken hier een rustdag, dus als we ontwenningsverschijnselen krijgen kunnen we daar nog op los.

Plovdiv is de tweede stad van Bulgarije. We lopen hier vooral gewoon een beetje rond en gaan af en toe een kerkje binnnen. Rustig aan dus. Terwijl we ergens koffie zitten te drinken schuift een man aan aan onze tafel. Na een tijdje vraagt hij waar we vandaan komen. Hij blijkt in Duitsland, Rusland en Libië gewerkt te hebben en verontschuldigt zich voor zijn gebrek aan Engels. Hij spreekt ook nog Russisch en een beetje Arabisch, zegt hij. En zo komt het dat ik in een stad in Bulgarije nog een paar woordjes Arabisch uitwissel. Had hij vast niet gedacht, toen hij vanochtend wakker werd…. Een van zijn zoons blijkt om de hoek aan de verbouwing van zijn huis bezig te zijn en daar staat Jordans auto ook. Enorm trots is hij op zijn witte lada uit 1989, die hij met 400 in Libië verdiende dollars heeft gekocht. 1500cc. Een leuke ontmoeting.