Googlemaps is wel heel enthousiast

Vanochtend was anders dan andere dagen. In plaats van een blauw luchtje met wellicht een schapenwolk was een grote grijze deken neergedaald: kortom laaghangende bewolking. Het duurde een tijdje eer het opklaarde en even leek het erop dat het rond een uur of half 10 toch mooi blauw zou worden. Echter, dat leek alleen maar.

Uiteindelijk werd het toch nog zonnig, net voordat we aan onze klim van de dag begonnen. Aan het begin van de weg stonden 2 borden. Eentje verboden voor grote vrachtwagens en eentje doodlopende weg. Op maps stond duidelijk een weg aangegeven, zij het niet groot. We grapten nog dat als we om zouden moeten draaien we in ieder geval alleen naar beneden hoefden, maar dachten eigenlijk dat die doodlopende weg bedoeld was voor die grote vrachtwagens. Little did we know. 

Na een tijdje geleidelijk klimmen over een rustig weggetje wist onze gps te melden dat we rechtsaf moesten. Daar lag echter een weiland, dus dat kon niet goed zijn. Een auto die langs kwam gaf aan dat de weg dood liep en dat we om moesten keren, maar een man die hout aan het verzamelen was voor de winter wees dat we inderdaad dat weiland in moesten en dat daarna een pad kwam dat 7 km verder over zou gaan in asfalt. Nou, we hebben het geprobeerd, maar het hoogteprofiel dat nog moest komen in combinatie met de prikkelplantjes (en dus kans op lekke band) hebben ons toch om doen keren. Watjes zijn we ook. We hadden trouwens wel gelijk: we hoefden alleen maar naar beneden. We zijn via een omweg richting ons einddoel gereden en pakken de route morgen wel weer op. Iets meer hoogtemeters dan gepland. Ik ben in ieder geval aan einde van mijn Latijn, Wilchard is er een stuk beter aan toe. Het ging prima tot we om moesten draaien, daarna minder. Ben dan meer tegen mezelf aan het fietsen dan dat het zo zwaar is.

Vandaag ging heel veel beter. Eerst de grote weg volgen tot we onze route weer op konden pikken. Wel een grote weg en goeie ondergrond, maar weinig verkeer. Zodra we weer op de route zaten nam het verkeer nog meer af en werd de weg weer smaller. Dat is meteen de reden dat ik vantevoren een route uitzet. Kan nog steeds mis gaan, maar de kans op kleine weggetjes die wat leuker zijn om te fietsen is wat groter.

Aan de overkant van bovenstaande bushalte hebben in de openstaande garage van een café wat gedronken. Wij waren tot onze verbazing dit keer niet de enigen die niet aan de alcohol zaten. Bier is de grote favoriet, en mannen die in hun eentje aan een fles van 2,5 liter zitten zijn geen uitzondering (maar meestal zijn de flessen wat kleiner). Als je in een klein dorpje in een winkeltje staat zijn de koelkasten met bier (altijd meer dan 1) snel gevonden, en meestal (maar niet altijd) staat iets minder in het zicht ook nog een koelkast met fris en water.  Nu moet ik wel toegeven dat ik zelf zo snel mogelijk zou verhuizen als ik in zo’n dorpje woonde, en voor zover wij kunnen zien heeft het gros van onder de 45 dat ook gedaan. De gemiddelde leeftijd ligt denken wij boven de 55.
Na bovenstaande foto ging het heel kort fors omhoog (een km of 3 maar) en daarna heel lang heel geleidelijk omlaag. Dat heb ik liefst. Tegen het einde van die weg stuurde google ons weer een boeiend pad op, maar dit was wel fietsbaar en kwam na een km of zo uit op de doorgaande weg.

Het fietsen ging supergoed vandaag, dus op het eindpunt besloten we naar het volgende dorpje te fietsen. Dat werd uiteindelijk een km of 34 verderop. Wel dorpjes onderweg en hotelletjes, maar alleen geopend in hoogseizoen, en dat is ofwel hartje zomer ofwel hartje winter. Het bordje ski kift hebben we nl ook gezien. Maar het fietsen ging prima, zo’n 23 van de 34 km ging bergaf en het zonnetje scheen, dus de 105 km van vandaag met zo’n 1450 hoogtemeters vlogen onder onze wielen voorbij.

Zojuist lekkere forel gegeten van de bbq, dus laat die pas tussen Troyan en Karlovo morgen maar komen!