Van de gebaande wegen af en aangekomen in Angkor

Inmiddels hebben we het asfalt een tijdje niet meer gezien. De eerste 4 km vanaf het hotel in Sisophon waren nog mooi glad, maar toen werd ’t snel slechter. De eerste 10 onverharde km waren beroerd, daarna werd het beter en wende het ook wat. Met name voorbijstuivende vracht- en personenwagens zijn vervelend vanwege de grote stofwolken, maar hoe verder we van de ‘bewoonde’ wereld af zijn, hoe minder ze voorkomen.
Wij worden er inmiddels niet schoner op: rood stof, zonnebrandspul en zweet vormen geen mooie combinatie. Bijkomend voordeel is dan wel weer dat je gezicht prima beschermd is tegen de zon.

 
 
 
 

Vandaag hebben we ook onze eerste platte band. Gelukkig in een plaatsje waar we net wat gedronken hadden, want het duurt soms wel een kilometer of 15 totdat je weer wat tegenkomt. Een fietsenmaker is dan ook snel gevonden, en hij heeft hem zo geplakt. Waar wij zitten te klooien met plakspul, hebben ze hier een soort tabletje dat ze op de band leggen en waar teer of zo inzit. Ze steken er de brand in, en het smelt over de band heen. Ideaal en redelijk spectaculair als je niet weet wat er gaat gebeuren. Het belangrijkste is dat het werkt. De band is gemaakt voor 25 cent en we kunnen weer verder. De band houdt het gelukkig.
Onze eerste overnachting is in banteay chmar, Waar mensen hun huis hebben omgebouwd zodat er 2 kamertje zijn voor toeristen. We krijgen het stof er ook al mandiënd vanaf (met een bakje water over je heen scheppen), en na wat gegeten te hebben lopen we naar de enorme tempel die hier staat. We voelen ons net Indiana Jones, de tempel is overwoekerd en we moeten over tempelstenen heen klimmen. Her en der Zie je nog wat sculpturen.

 
 
 
 

We liggen op tijd in bed, en midden in de nacht gaat het varken van de buren af: geen idee wat er gebeurd is, maar het klonk alsof het ter plekke geofferd werd.
’s Ochtends weer op tijd op het fietsje, en de weg is zowaar uitstekend. Plus wij zijn blijkbaar de enigen die zo vroeg naar Samraong willen, want er komen alleen wat brommertjes en trekkertjes voorbij van mensen die naar hun werk gaan (het land op dus). De laatste 1 1/2 uur komen we geen dorpje of stopplekken met drinken meer tegen, dus het is goed dat we zelf genoeg bij ons hebben.
Na 50 mooie kilometers komen we aan in Samraong. Zelfs als we een douche met warm water hebben zoals nu, is douchen met koud water als je net van het fietsje afkomt oneindig veel aantrekkelijker. Samraong is weer een typisch Cambodjaans plaatsje: een paar straten in het centrum met wat winkeltjes, eettentjes en een psar (markt). En dat was het weer. Het is dan ook vaak na aankomst even douchen, wat eten en dan tot een uur of 3 uit de hitte. Daarna weer naar buiten om de buurt te verkennen te eten en wat te drinken te kopen. Om 6 uur is het weer donker, en het is zowaar al twee keer voorgekomen dat we niet veel later al op bed lagen. Het fietsen in combinatie met de hitte kost veel energie, dus we slapen goed en lang.
Vanuit Samraong naar Anlong Veng, 80 km met aan het begin tegenwind en tot zo’n 20 km voor Anlong Veng stoffige gravelwegen. We kennen inmiddels 3 woorden in het Cambodiaans:
Sossedei: hallo
Akon: dank je wel
Hoi: stof
Die derde zegt genoeg.

 
 
 
 

De weg is trouwens wel gewoon goed, en de overgang naar asfalt een genoegen. Je beseft pas hoeveel extra weerstand het niet-asfalt oplevert, als je weer asfalt voelt.
De volgende dag is een lange dag: in totaal dik 130 km naar Siem Reap, maar we hebben besloten dat we zo’n 40 km voor Siem Reap proberen vervoer te regelen, omdat het anders echt te gek wordt. Dus we pakken ’s ochtends het fietsje, maar helaas, onze tweede platte band. Zelfde als de vorige keer, dus dit keer wordt er een nieuwe binnenband om gelegd. Vooral omdat we niet duidelijk gemaakt krijgen dat de band geplakt moet worden en de fietsenmaker annex fietsverkoper maar wat dingen in zijn winkel aanwijst. Bij de binnenband zeggen we ok, weten we tenminste zeker dat het goed is. Bijkomend voordeel is dat het ook wat sneller gaat (we hoeven niet te wachten totdat de teer is afgekoeld), dus we zijn in totaal maar een half uur van het koele deel van de dag kwijt. En dan zijn we weg, op naar het zuiden.
De weg heeft wat ‘heuveltjes’, maar die gaan op de een of andere manier met name bergaf, dus dat valt weer mee. En asfalt is echt fantastisch, na drie dagen zonder asfalt is het soms alsof je vliegt. Het kost enorm veel minder energie. Ook hier weer op een paar plekken groepen kijkers om ons heen als we wat zitten te drinken, en veel gegiechel en hello.

 
 
 
 

40 Km voor Siem Reap houdt Wilchard een pickup aan, en kunnen we onze fietsen en onszelf voor 10 dollar naar ons hotel laten brengen. We hebben het River Garden uitgekozen op advies van Wilma, en dat is een prima keuze. Lekker zwembadje met ijskoud water, en heel erg goed eten. Weer even prettig om iets anders te eten dan eten uit lokale tentjes. Thuis eten we ook niet altijd hetzelfde soort eten.
Siem Reap is het plaatsje dat bij DE toeristenplaats van Cambodja ligt: Angkor. Dit is een enorm groot gebied met hele grote tempels, waarvan de belangrijkste Angkor Wat en de Bayon (die met die hoofden). Dat betekent dat het voor ons weer even wennen wordt, en we zijn blij dat ons hotel een eindje buiten het toeristische deel ligt. Heel Siem Reap is wel toeristisch, maar hier is het niet alleen maar hotels, restaurantjes en winkeltjes. Heeft wel als voordeel dat we hier weer een keer een ijsje hebben gegeten, als nadeel dat de prijzen dubbel zo hoog zijn als in de rest van Cambodja (maar nog steeds niet hoog).
Vandaag hebben we rustig aan gedaan. Na een ontbijtje om 8 uur zijn we weer op onze fietsjes geklommen en naar Angkor gefietst, een eindje verderop. Hier kun je een pas voor 1, 3 of 7 dagen kopen. Wij vinden 3 dagen genoeg, en na de ‘please stand on white line’ komt er een toegangspas met jouw foto erop uitgerold. Het is wel behoorlijk druk, maar kerst schijnt een gekkenhuis te zijn. En nu zijn er nog steeds plekken waar je niemand ziet, als je maar even wacht.
Angkor Wat is echt indrukwekkend: enorm groot met mooie sculpturen in de muren. Vervolgens dachten we: we lopen wel even naar de Bayon, kan niet ver zijn. Nou ja, een kilometertje of 3 dus. Wij waren de enigen die liepen, de rest had een fietsje (wij ook, maar dat hadden we laten staan) of een tuk-tuk of een bus. Had wel weer als voordeel dat je overal wat langzamer aan voorbij gaat dus wat meer ziet. Veel aapjes dus. Je kon fruit kopen van wat ondernemende Cambodjaansen en dat aan de aapjes geven. Volgens mij worden die apen ontzettend dik!
De Bayon was ook weer indrukwekkend, en na wat gegeten te hebben zijn we weer terug gelopen naar onze fietsjes en hebben we nog een uurtje rondgefietst (afkicken).

 
 
 
 

Morgen pakken we de fiets en bezoeken we de wat verderaf gelegen tempels.