Ni hao

Ons vliegtuig landde, conform planning, halverwege de middag in Kunming. We hoopten diezelfde dag nog twee fietsen te kunnen kopen, zodat we de dag erna meteen weg konden fietsen. In het hotel wisten ze wel een adresje. Inderdaad, fietsen genoeg, maar de gemiddelde prijs was een (Nederlands!) maandloon, dus toch maar even verder gekeken. Bij een Giant winkel uiteindelijk 2 mooie fietsen gekocht tegen Decathlon prijzen. Wilchard heeft een echte Forever en ik heb een Momentum, enpowered by Giant. Zonder dollen, prima fietsen.

 

Dus na 1 dagje zaten we al op de fiets. Net toen we wilden vertrekken begon het opeens te regenen, dus die bui hebben we afgewacht en daar bleef het die dag gelukkig bij. De stad uit was erg relaxed. Niet al te veel verkeer en brommers en fietsers hebben een eigen rijbaan of kunnen, bij echt grote wegen, gebruik maken van een prima b-weg. Op de gewone wegen houdt iedereen voldoende afstand, dus dat is ook fijn. Het enige wat niet went is het zonder op of omkijken de weg op schieten of opeens beginnen met rijden, of de tot in perfectie beheerste snijtechniek (achter iemand langs afslaan kan natuurlijk, maar er nog net even voorschieten is toch leuker …). Al met al hebben we niet te klagen over de verkeersveiligheid.

 

De eerste nacht hebben we overnacht in een familiehotelletje aan het Fuxian meer ten zuidoosten van Kunming. In een klein dorpje waar iedereen met een huis aan het meer dit omgetoverd had tot hotel. En ieder hotelletje heeft ook een terras aan het water. Waar door de overige gasten flink gekaart en gegokt werd.

 
 
 
 

Fietsdag 2 leidde nog een tijdje langs het meer, waar we een groepje van 8 vakantiefietsers tegenkwamen, allemaal vloeiender Chinees sprekend dan wij. Nu heeft ons brakke Chinees daar zeker wat mee te maken, maar minstens zo belangrijk was het feit dat ze in hun thuisland aan het fietsen waren. Even een groepsfoto en gaan maar weer. Sowieso behoorlijk wat fietsende Chinezen op mountainbikes. Giant is veruit favoriet, gevolgd door allerhande Chinese merken.
Na het meer een doorsteekje naar meer nummer 2, waar aan de oevers heel veel landbouw bedreven werd. Allemaal kleine stukjes land, allemaal anders bebouwd. Deze schaal zie je bij ons niet meer. Een flinke Nederlandse volkstuin is net zo groot, maar daar worden weer verschillende groentes op verbouwd.
We eindigden in Tonghai, 10 minuten voordat de hemel open brak. Het kwam met bakken naar beneden, maar wij zaten gelukkig lekker droog.

 
 
 
 

Een half uur later, toen het droog was, konden we er nog op uit. Een rondje over de markt en toen we toch daar waren meteen maar een noedelsoepje (het rundvlees was lekker gestoofd met steranijs, erg smakelijk). Een rondje door de tempel van Confucius (om te beseffen dat ik wel heel weinig van de Chinese historie weet), wat heerlijke custardvlaaitjes en even meedansen op het plein (soort linedance) maakten de dag compleet.
Dat pleindansen is hier wel een fenomeen. Iedere avond tegen zonsondergang verzamelt zich een groep vrouwen op het plein. Er is dan ook iemand met een (jawel, hij bestaat nog) gettoblaster en een paar vrouwen die instructies geeft. De muziek gaat aan en beginnen maar. Eens in de zoveel tijd worden er nieuwe pasjes aangeleerd (deze avond een soort touwtjespringen) Ik vind het leukst dat iedereen mee kan doen en dat ook doet. Allehande leeftijden komen voorbij (18 maar ook 80, al gaat die laatste wat minder soepel) en allerhande kledingkeuzes (joggingbroeken maar ook supernette rokjes).

 
 
 
 

Vanuit Tonghai op naar Jianshui. Onder een strakblauwe hemel vertrokken en dat is het ook gebleven. Eerst een afdaling van een km of 10, altijd fijn. En dan komen die goede remmen wel van pas. Daarna een stukje vlakkig en dan een km of km of 15 omhoog over een superrustige weg. Weer 15 km omlaag, dit keer evenwijdig aan de nieuwe snelweg. Je merkt sowieso dat het zo’n 30 graden is, maar al helemaal met klimmen. Ik vond de flinke tegenwind die we op een gegeven moment kregen zelfs heerlijk, dus dat wíl wat zeggen.
Onderweg weer op de foto met 3 fietsers van de Jianshui Giant Cycling Association die hun oefenrondje aan het draaien waren. In Jianshui wat rondgelopen en lekker buiten eend en aubergine gegeten onder het genot van een biertje. Geen rode peper te bekennen (joehoe).

 
 
 
 

Vandaag hadden we een forse dag van 87 km. Eerst 40 km klimmen, zo’n 750 hoogtemeters. Was prima te doen, niet al te steil. En toen 47 km afdalen. Was ook prima te doen, maar ik voelde mijn handen wel op het eind (remmen….). In totaal 1700 m gedaald. Probeer dat maar eens in Nederland!
Hier al een voorproefje van de rijstterrassen waar we morgen heen fietsen.
Terwijl je tussen de bergen fietst zie je op je gps het eindpunt naderen en vraag je je af of dat wel klopt. Tot opeens het superlelijke Yuanyang voor je oprijst en je weet dat het goed zit. Prima hotelletje en nu even energie opdoen voor morgen. Dan hebben we nl 56 km om die 1700 m weer omhoog te klimmen. Ben benieuwd hoe dat gaat. Kleine versnelling en langzaam vooruit, gok ik.