Ahmedabad uit

Zo, onze eerste twee fietsdagen in India zitten er alweer op.
Vrijdagochtend supersnel ingecheckt en door douane en security check, daarna extra veel ruimte in vlucht naar Delhi. Ook daar alles snel afgehandeld en onze aansluitende vlucht vertrok een uur eerder dus minder lang hangen op Delhi Airport. Kortom: een prima begin van de vakantie.
In Ahmedabad (dat ze voor de handigheid uitspreken als Emdabad, alsof Ahmed Em heet zeg maar), met een van de 7.352.897 autorickshaws naar de Decathlon. Was nog boeiend genoeg, maar met behulp van onze gps hebben we hem erheen geleid. Daar 2 fietsjes uit het rek gehaald en af laten stellen en weer 16 km teruggefietst. Ging prima, alhoewel ik wel weer even moest wennen aan links rijden en ternauwernood een mevrouw op brommer miste. Zij was meer geschrokken dan ik…. We hadden zelfs nog tijd om de stad in te gaan en wat rond te dwalen door de steegjes met winkeltjes, groente, fruit, theeshopjes en de overige 7.352.896 rickshaws. Als je je nu even inbeeldt dat ze allemaal tegelijkertijd toeteren en een smal straatje proberen in te rijden heb je een goed beeld.

 
 
 
 

Op zondagochtend zijn we in alle rust Ahmedabad uitgefietst. Zodra je de stad uit bent is het heerlijk rustig. Her en der een bus of rickshaw, maar vooral brommertjes, fietsers, voetgangers en kuddes (koeien, buffels, geiten en schapen). Die kuddes vind je trouwens overal, ook midden op de snelweg.
Het fietsen gaat prima, weer over allerhande smalle weggetjes, dit keer zonder al te veel hoogteverschil. Onderweg stoppen we regelmatig voor een theetje, en het blijft verbazingwekkend hoe snel je dan omringd bent door een groep mensen die uit het niets vandaan lijkt te komen.
Gisteren stonden we nietsvermoedend voor een spoorwegovergang te wachten toen we door de bewoner van het huis ernaast op de koffie werden gevraagd. Hij had bij General Electric gewerkt en sprak daarom goed Engels. Zijn overgrootvader was ten tijde van de kolonisatie Ayurvedisch arts geweest en had iemand uit het Engelse leger onder behandeling. Toen die hem uit dankbaarheid vroeg wat hij als cadeau wilde hebben heeft hij een spoorwegstation gevraagd. En dat is er gekomen. Superhandig. Dus, als je voor volgend jaar sinterklaas even niet weet wat te vragen ……

 
 
 
 

Vandaag zitten we bij Champaner, waar de Moghuls behoorlijk wat moskeeën hebben achtergelaten. Leuk om hier doorheen te lopen.