Namasté

Voor degenen die het nog niet weten: we fietsen dit keer door India!
Vorige week donderdagochtend, erg vroeg in de morgen, werden we op het vliegveld van Bangalore opgehaald door Nitin, met wie ik bij Nationale-Nederlanden zo’n anderhalf jaar heb samengewerkt. Het was echt ontzettend leuk om hem weer te zien! Na een uurtje in de taxi kwamen we aan bij zijn appartement, waar we meteen ons bed hebben opgezocht, aangezien het inmiddels een uurtje of 4 was.
’s Ochtends rustig aan begonnen meteen theetje. Nitin had zelfs vrij genomen om ons die dag door de stad te ‘begeleiden’. Bovendien had hij al 2 fietsen voor ons gekocht, bij de Decathlon (jaja, die hebben ze hier ook: 2 in heel India, en allebei in Bangalore). Dus we hebben dit keer heel fatsoenlijke fietsen, met 21 versnellingen.

 
 
 
 

Op onze eerste fietsdag is Nitin met ons de stad uitgefietst, en daarna omgedraaid om te gaan werken. We stonden er dus weer met zijn tweetjes voor!
Ik had de routes uitgezet in Google maps: gewoon routebeschrijving tussen twee plaatsen waarvan ik verwachtte dat er wel hotels zouden zitten, en dan de route aanpassen zodat hij niet meer de snelwegen volgt.
Vervolgens heb ik de google maps files omgezet in routes voor het navigatiesysteem, en die hebben we op onze gps gezet: werkt perfect!

 
 

De eerste dag ging door een heuvellandschap met palmbomen. Het perfecte vakantiegevoel. Allemaal rustige weggetjes met kleine dorpjes. Veel ossenkarren, ossen, koeien, geiten en vooral veel Indiers. Het is bewonderenswaardig wat google allemaal wel niet weet: de meest kleine weggetjes, paadjes (verhard dan wel onverhard), google heeft ze weten te vinden. In zijn algemeenheid geldt trouwens dat het verkeer op de snelwegen heel druk is (veel bussen en vrachtwagens), maar dat het daarbuiten wel meevalt. De meeste mensen hebben hier geen eigen vervoer, dus het zijn vooral bussen.

 
 
 
 

Op dag twee waren de heuvels wat minder, maar de palmbomen weer wat meer. We eindigden in Mysore, een grote stad met een erg fraaie markt.
In zijn algemeenheid geldt dat we op een dag wat langer onderweg zijn dan vantevoren gepland. Die kleine weggetjes die google kent zijn nl vaak van niet zo’n goeie kwaliteit, dus daar kun je niet met 20 km per uur overheen, wat je trouwens sowieso niet wilt omdat je ook nog wilt genieten van het landschap.

 
 
 
 

Vanuit Mysore zijn we in 2 dagen de bergen ingefietst, naar Ooty, dat op 2200 meter hoogte ligt. De laatste 60 km gingen door nationale parken, wat ons duidelijk werd gemaakt door de grote borden langs de weg waarop stond dat we niet mochten stoppen als we een olifant of tijger zagen. Het bleef bij apen en hertjes, maar het geeft wel een heel apart gevoel om tussen de aapjes door te moeten laveren. Voor de Indiers waren wij de bezienswaardigheid: de ene auto stopt en haalt ons later in om door het raam met tablet een filmpje te maken, de andere auto stopt en houdt ons aan om met ons op de foto te mogen.
En toen kwamen de 13 km waar het spannend werd: de 36 haarspeldbochten die ons naar Ooty moesten leiden. Maar dat was toch echt teveel gevraagd.
We hebben dan ook een vrachtwagen aangehouden en onze fietsen achterop gegooid. Terwijl we af en toe loodrecht naar boven gingen, vonden we zelf toch ook dat dit onbegonnen werk was geweest.

 
 
 
 

Bergaf de volgende dag was dan weer erg relaxed. 30 km omlaag door de theeplantages. Gelukkig iets minder steil, maar nog steeds steil genoeg om niet te hoeven trappen!
En nu dus Coimbatore. Morgen zien we Sathish (een andere collega van NN, die toevallig op dit moment bij zijn ouders en broer op visite is).