Naar boven en weer naar beneden

Vanuit Cilacap zijn we naar Purwokerto gefietst. Daar zou vervoer te vinden zijn. Uiteindelijk maakte het niet uit, want via het hotel een pickup geregeld die ons inclusief fietsen voor zo’n 40 euro 110 km verderop en 2000 m hoger afzette in Dieng. Het was inmiddels vrijdag, dus begin van het weekend, en klaarblijkelijk is Dieng een favoriete plek bij Indonesische jongeren om aan bergwandelen te doen. Gelukkig nog net een kamer met eigen badkamer gevonden bij supervriendelijke lui. Een kraan bij wijze van douche en een hurktoilet. En dan merk ik toch dat ik geen 25 meer ben. Opstaan van zo’n hurktoilet gaat lang zo soepeltjes niet meer als pakweg 18 (!) jaar geleden. Dieng zelf is een plateau hoog in de bergen, waar je nog kunt zien dat het vulkanisch is: gekleurde meren (hebben we geskipt, kostte net zoveel toegang voor buitenlanders als de hotelkamer) en modderpoeltjes en stoom die uit de grond kwam. Wat we bij dat laatste vooral leuk vonden was het feit dat we er tegelijkertijd waren met een groep van zo’n 10.000 tieners (ok, licht overdreven maar wel heel veel) die het maken van selfies, groepsfoto’s en natuurlijk foto’s met ons interessanter vonden dan de plek waar ze waren. Wij liepen erheen, en onderweg ging er zelfs een bus op de rem zodat 25 gehoofddoekte meisjes de bus uit konden snellen om met ons op de foto te gaan. Het moet niet gekker worden!

 
 
 
 

De dag erna zijn we rustig afgedaald naar Wonosobo, 1500 m lager en 26 km verderop. Onderweg gestopt bij wat marktjes en een paar keer koffie gedronken. Get was nu gelukkig wel helder, waardoor we de vulkaan Sindoro mooi konden zien liggen.
In Wonosobo mooi hotelletje gevonden (wat is zo’n westers toilet fijn!) en rustig aan gedaan. Lekker over de markt gebanjerd. Heel veel gedroogde vissen, onbekende vruchten en kroepoek.

 
 
 
 

Vanuit Wonosobo de relatief vlakke route naar Magelang. Tenminste, dat dachten we. Toch nog zo’n 800 m gestegen. Aan het begin was de hellinghoek nog ok evenals de temperatuur, maar dat werd na 10 km wel anders. Dus een heel zware 5 km, en daarna was het zo’n 45 km afdalen: heerlijk, met name toen de hellinghoek ook hier weer zodanig werd dat je niet constant fors in de rem hoeft.
Onderweg een lekkere soto ajam (kippensoep) en heel veel verse ijsthee. En in Magelang de beloning: een super hotel met een heerlijk zwembad waar ze ook nog eens bier verkopen!