Groetjes vanuit een zonnig Sapa

Vanuit China naar Vietnam wordt de klok een uur terug gezet, dus alhoewel de wekker gisteren op hetzelfde tijdstip af ging was het al een uurtje langer licht. Het had ook net geregend, dus we fietsten Lao Cai uit bij hoge temperatuur en vochtigheidsgraad.
Maar niet voordat we onze eerste (en zeker niet laatste) Vietnamese koffie hadden geproefd. Hij kan zwart, maar volgens mij stuiter je dan 3 dagen rond. Dus wij dronken hem met een laagje gecondenseerde melk, waar dan heel langzaam vanuit een blikken filter supersterke koffie op drupt. Superheerlijk.

 

En daarna ging het omhoog. Vanwege de warmte en klefheid voelde het veel zwaarder als de vergelijkbare klim naar de rijstterrassen in China. Gelukkig waren er hier onderweg meer dan voldoende plekken om het vochtniveau enigszins op peil te houden. Weer even zoeken naar de juiste prijzen (hier zijn ze, in tegenstelling tot in China, creatief in het vragen van een fors hogere prijs aan toeristen) en nieuwe smaakjes. Maar we hebben het gehaald! En de tocht was supermooi. De vangrails die in China veelvuldig ontbrak is hier meestal wel aanwezig, dus dat is prettig.

 
 

106

 
 

Verder gisteren niet veel meer gedaan. We merken wel dat we ouder worden. Niet aan het fietsen, maar aan ons commentaar op de kledingstijl van de gemiddelde backpacker die hier rondloopt. Vanachter een bia hanoi (biertje dus) dat vergezeld gaat van een schaaltje loempia’s (we zijn tenslotte in Vietnam) vragen we ons af waar die grote rugzakken voor nodig zijn als de gemiddelde korte broek amper lang genoeg is om alles te bedekken. Ook met en geweldig figuur zijn er onder uit piepende billen geen porum. En om erbij te horen moeten we toch echt aan de tattoo. Iemand nog plaktattoos van Elza en Olav te leen? Ennieweej, Statler en Waldorf zoudentrots op ons zijn.

 

Vandaag een flink end gelopen, eerst omlaag naar de rijstvelden en daarna weer omhoog terug naar Sapa. Mooie uitzichten bij helder weer. Veel mensen die hierheen komen hebben regen dan wel mist, dus we hebben geluk.

 
 
 
 

Dadelijk weer een biertje met loempia’s gevolgd door een lekker maaltje, en morgen mogen we eerst weer een stukje omhoog en daarna de rest van de dag bijna alleen maar naar beneden. Zijn we de grote hoeveelheid toeristen ook weer kwijt. Ik weet, ook wij behoren tot die groep mensen, maar ook wij zijn leuker zonder die grote groep.