Het is net Valkenburg

We fietsen nog een dagje verder langs de kust en nemen een rustdag. 

Weer kunnen we vanuit ons huisje zo de zee inlopen, en dit keer hebben we er ook een veranda van een paar vierkante meter bij. Ideaal voor wat noodzakelijk fietsonderhoud. Met ververste Rohloff olie en nieuwe remblokjes kunnen we er weer tegenaan.

Onze rustdag is ook de dag van de crematie van Bhumibol. We merken er helemaal niets van, behalve dan dat bij het avondeten de kip, eieren en garnalen op zijn. De markt bleek vanochtend namelijk wat eerder afgelopen dan normaal. Het supermarktje op de hoek is wel gewoon open, maar in de reguliere supermarktjes worden geen verswaren verkocht.

We fietsen via een kleine omweg verder naar Ban Krut. Net buiten Ban Saphang Yai ligt een grot waarin flink wat boeddhabeeldjes schijnen te staan, Khao Ma Rong. Dat willen we wel met eigen ogen zien, dus vol goede moed rijden we de laatste kilometer naar de grot over een bemost weggetje omhoog. Het is door dat mos echter zo glad, dat onze wielen wegslippen. Langzaam lopen we weer met de fietsen aan de hand naar beneden. 

Bij het klooster parkeren we de fietsen, en daarna bezoeken we één voor één de grot, zodat er altijd iemand bij de fietsen is. Ik ga als eerste, en ik ben net weer onderweg omhoog op dat bemoste weggetje als iemand uit het klooster me terug wenkt. Beneden blijkt de lichtschakelaar voor de grot te zitten. Hij haalt de schakelaar om en gebaart dat wij hem weer uit moeten doen als we weg gaan. Natuurlijk doen we dat, ik ben allang blij dat er licht in die grot blijkt te zijn.

De verlichting is spaarzaam maar net voldoende. Je kunt zien waar je je voeten neerzet en de vleermuizen worden niet wakker. Nou ja, af en toe vliegt er eentje rond en je hoort ze piepen, maar dat is het wel. Al met al bijzonder sfeervol. In alle hoeken staan kleine boeddhabeelden en er is één grotere liggende boeddha. Oh ja, er is ook een dikke pad waar ik bijna op ga staan, maar die met mijn schrik vrij komt.

Verder leidt de route door kokosnootplantages en langs zee. Onze overnachtingsplek staat ook nu weer op het strand en we sluiten de fietsdag af met een welverdiende duik, onder toeziend oog van een enorm boeddhabeeld op een heuvel ietsje verderop.

Dat beeld bezien we de volgende ochtend van dichterbij. Het is gelukkig niet ver omhoog, maar wel fors zo op de vroege ochtend.

We rijden naar Prachuap Khiri Khan. Een hele mond vol, en het heeft ook even geduurd eer we de volledige naam konden onthouden. Ook vandaag weer palmbomen, heel veel palmbomen.

De route loopt ook door een nationaal park. We rijden het via een smal bospaadje binnen, en na 100 meter zien we een groot stopbord. De entree blijkt 100 baht te zijn, en als je niet betaalt moet je 400 baht extra boete betalen. Er is echter in geen velden of wegen iemand te bekennen bij wie we die 2 keer 100 baht achter kunnen laten, dus we fietsen vol goede moed door. Ietsje verderop kruisen we een verharde weg, en daarna verandert het pad van goed in redelijk in slecht in ‘laten we maar omdraaien’. Dat laatste doen we dus ook maar, en bij de kruising met de verharde weg slaan we af, om de route verderop weer op te pakken. Ideaal, zo’n gps. Bij de kruising met de doorgaande weg moeten we langs een slagboom. We zwaaien vriendelijk en draaien de weg op, er is niemand die controleert of we wel betaald hebben.

We zien vandaag ook opeens behoorlijk wat andere blanken, veelal op brommers. Die zijn hier ofwel op vakantie, ofwel hebben ze een huisje gekocht. De Center Parcsen volgen elkaar namelijk op, en aan de borden te zien is nog lang niet alles verkocht. Voor omgerekend 50.000 euro heb je een huisje aan zee, dat er in ieder geval op de posters fraai uit ziet. 

Het is weekend en dan schijnen hier naast de buitenlanders ook behoorlijk wat binnenlandse toeristen uit Bangkok te komen. Op vrijdag- en zaterdagavond wordt de boulevard dan ook omgetoverd tot een nachtmarkt, waar voor iedereen wel wat lekkers te krijgen is. Na wat fruit sluit ik aan bij een rij die wacht op met Thaise curry gekruid garnalengehakt dat om een stokje suikerriet is gekneed en zo de bbq op gaat. Die mensen in de rij weten wel wat lekker is!

In Prachuap blijven we weer een dagje. Wilchard valt zoals altijd op tijd in slaap en is dan ook weer vroeg wakker. Ik ga meestal later slapen maar sta op een fietsdag wel vroeg op. Nu draai ik me nog een keer om, terwijl Wilchard alvast even de stad in gaat. Hij is lang niet de enige die vroeg wakker is. Op de markt is het druk, en bij de tempel wil een monnik hem graag wat Thaise woorden bijbrengen. Maar wel voor deze ene keer, want ‘next time you speak Thai’.

Als ik ook wakker ben fietsen we naar weer een grot met boeddha’s. Hier geen bemost weggetje, maar 297 traptreden. Terwijl je omhoog klimt heb je een mooi uitzicht over de baai. De grot is een stuk beter verlicht en er zijn amper vleermuizen. Ook de boeddhabeelden zijn heel anders. Hier liggen twee grote boeddha’s, en de tweede wordt bewaakt door een legertje zittende boeddha’s. Al met al heel mooi, maar een stuk minder sfeervol en intiem dan de grot bij Ban Saphang Yai.

Als we de volgende ochtend wakker worden waait het. Nogal flink. Uit het noorden, en laat dat nu net de kant zijn die wij op fietsen. Het is vast geen code geel, maar praktijkonderzoek wijst uit, dat we bij sommige windvlagen de 11 km per uur net halen. Wilchard biedt aan om voorop te fietsen, en dat aanbod sla ik niet af. Het is natuurlijk zwaarder fietsen zo, maar de temperatuur is wel heerlijk met dat windje erbij. De laatste 20 km gaat de weg weer dwars door een nationaal park en zien we mooie karstbergen. Het fijne aan het karstlandschap is dat je wel tussen bergen door fietst, maar nooit omhoog hoeft. De bergen schieten steil omhoog, en de weg slingert er tussendoor.

We eindigen weer aan zee. Voorlopig zal dit de laatste keer zijn, dus we nemen weer een duik. Echt zwemmen lukt hier echter niet, door de wind is de zee onstuimiger en word je om de haverklap omver gespoeld door een golf. Bij terugkomst in het hotel blijkt dit een zwembad te hebben, dus we dobberen daar nog wat rond. Als we omhoog kijken zien we blauwe lucht met palmbomen. Het lijkt wel vakantie …

Via wegen die door ananasplantages lopen fietsen we naar Hua Hin. Een mooie bijkomstigheid is dat op verschillende plekken ook verse ananas verkocht wordt. We doen dat wel vaker, onderweg fruit kopen en laten snijden, maar vandaag kunnen we heel goed zien dat ze vers van het land komen. 

Hua Hin is onze eerste kennismaking met grotere hoeveelheden toeristen in Thailand. Ons hotel ligt aan de rand van het toeristisch centrum. Het is boeiend om te zien dat de twee werelden behoorlijk gescheiden lijken. Als we naar links gaan zitten we in een visserswijkje waar geen toerist te bekennen is, maar slaan we rechtsaf dan struikel je over de restaurants en massagesalons. We zouden hier zelfs een frikandel speciaal kunnen eten als we zouden willen.  

Het voordeel van een toeristische plaats is dat er weer kookworkshops worden aangeboden. Ik zoek vier gerechten uit en meld me bij chef Ya van Hua Hin Thai Kitchen. Zij gaat me leren om gaeng massaman gai, goong pad pik thai, tom yum goong en khao neaw ma-nuang te maken. Voor degenen die wat minder vloeiend Thai spreken dan wij: massaman curry met kip, geroerbakte garnalen in zwarte-pepersaus, heet-zure garnalensoep en kleefrijst met mango. Eerst gaan we de markt op om wat verse ingrediënten te halen, zoals mooie superverse garnalen. Ze moet ’s middags nog een kookworkshop geven waarvoor we ook boodschappen doen, maar uit dat ronde mandje zijn er maar liefst 10 voor mij. 

De kookworkshop in Maleisië maakte gebruik van een blender, maar hier stamp ik alles gewoon met het handje in een vijzel tot een currypasta. Daarna maken we zelf kokoscrème en kokosmelk van versgeraspt kokosvlees, en kan ik alle groenten snijden. Nog even wokken, en ik mag mijn zelfgekookte maaltijd nuttigen als lunch. 

We waren Wilchard tegen gekomen op de markt en Ya had hem uitgenodigd om samen met mij te komen lunchen, maar omdat ik de enige workshopper ben gaat alles wat sneller en laat ik de helft van de kleefrijst met mango inpakken. Ik ben nog geen 100 meter de deur uit of ik kom Wilchard tegen. Op een bankje geeft hij zijn goedkeuring aan de kleefrijst. Hij heeft vanochtend lekker rustig aan gedaan en wat rondgelopen, gefotografeerd en koffie gedronken.

6 thoughts on “Het is net Valkenburg

  1. Zo leuk met jullie mee te reizen. De portretten en alle fotos zijn fantastisch en geven het gevoel met jullie mee te reizen. Fantastisch! Vele aspekten herinneren me aan Afrika. De ananas, kokosplantages. De boedhas, mensen en Thai eten passen daar niet bij natuurlijk. Leuk om weer een kookworkshop te doen Wendy met een goed resultaat.

  2. Wederom genoten van jullie mooie reisverhalen. Als jullie over een paar jaar terug zijn nodigen wij jullie uit om bij ons te komen koken. Met jullie kookervaring moet dat een geslaagde en smakelijke avond worden, met als toetje de mooie verhalen.

  3. we hebben weer genoten van jullie verslag. het lijkt net of we erbij waren. gr. ton en john

  4. Hoi hoi,

    Wat n mooie foto’s hebben jullie weer gemaakt, geweldig !
    Gaan jullie hierna weer het binnenland in ? We zijn benieuwd !
    Gr. C&C

  5. Wat weer bijzonder en supermooie foto`s Wendy jij hebt je grenzen behoorlijk verlegd door in die donkere grot te lopen er waren geen spinnen zeker.
    Wilchard de foto`s van jou zijn ook geweldig zoveel rimpels krijg ik toch niet hoop ik.

Comments are closed.