Er springt een tijger over de kloof

Onze dag begint met een bezoek aan de enorme markt. Hier geen Chinese toeristen, want naar de markt kunnen ze thuis ook. Wel nog best veel verkoopsters in klederdracht, een enorme vleeshal, grote bakken vol levende vis en rij na rij met groenten en fruit. Leuk rondslenteren dus, voordat we de oude stad in duiken.


Die oude stad is trouwens nog niet zo oud. In 1996 werd de stad getroffen door een aardbeving én werd de oude stad een UNESCO Heritage Site. De wederopbouw is deels gedaan met in het achterhoofd hoe een oude Chinese stad er uit zou moeten zien, niet hoe hij er voor de aardbeving uitzag. Hoe dan ook, het is smaakvol gedaan.

We waren er een jaar of tien geleden ook al. En toen was het al toeristisch. Maar niks vergeleken bij nu, en het is nu geen hoogseizoen. Ik kan me herinneren dat we toen een heuvel opgelopen zijn waar nog gewoond en geleefd werd. Die heuvel is er nog steeds, maar geleefd wordt er enkel door toeristen. Het ene hotelletje, restaurant, koffietentje en winkeltje volgt op het andere. Ik hoop maar dat de oorspronkelijke bewoners er ook nog wat aan overgehouden hebben.

Een heuvel betekent hoogte en daarmee uitzicht, zelfs bij wat minder mooi weer, dus wij drinken hier op een terras een koffie voordat we richting MacDonald’s slenteren. Daar ontmoeten we een Nederlands gezin dat een half jaar aan het reizen is, en al kletsend verorberen we onze niet-Chinese maaltijd, voordat we weer ieder ons weegs gaan.

Inmiddels is het begonnen te miezeren en het blijft een beetje neerslachtig weer, dus de rest van de middag doen we niet meer zoveel.

Lijiang uit begint goed (not), we rijden namelijk onder een grijze hemel dezelfde slechtere weg terug als die waarover we gekomen zijn. Alleen gaan we nu rechtdoor waar we eergisteren van rechts kwamen. En ook maar meteen omhoog. Maar dat kunnen we goed hebben, want het zonnetje komt tevoorschijn, en dan ziet de wereld er meteen anders uit.

We zien zelfs een andere fietsreiziger. Communiceren is in ieder geval lastig, want hij komt uit China en spreekt geen Engels. Wel komen we erachter dat hij doorfietst naar Lhasa, Tibet. We zijn benieuwd hoe het hem zal vergaan, want hij heeft het met dit kleine beetje omhoog al moeilijk.

Na het stukje omhoog worden we goed beloond met een hele lange afdaling. In de zon met witte toppen op de achtergrond. Na een kilometer of tien zet de afdaling zich voort op de snelweg. Het is even druk als er wat vrachtwagens ingehaald worden, maar gelukkig is dat snel over. En druk is eigenlijk niet het goede woord, maar omdat een vrachtwagen in een afdaling of klim een stuk langzamer gaat dan gewone auto’s, komt alles soms bij elkaar.

De snelweg vlakt af en de lucht trekt dicht. Het blijft gelukkig wel droog en we besluiten vandaag de Tiger Leaping Gorge in te fietsen en geen slaapplek te zoeken bij de ingang. Het lukt ons, met het argument dat we gewoon van de weg gebruik willen maken, helaas niet om onder de entree van 45 yuan (zo’n 6 euro) uit te komen. Maar die is het dubbel en dwars waard. Wat is het hier verschrikkelijk mooi! In de diepte stroomt de Jinsha, en aan weerszijden reiken de rotsen naar de hemel en naar beneden. De eerste zeven kilometer, tot een grote parkeerplaats met viewpoint, is de weg goed verzorgd en is er bijna overal een afscheiding tussen de weg en de afgrond. Na het viewpoint wordt het ruiger. De meeste Chinese toeristen komen niet verder dan hier en de meeste westerse toeristen lopen via een hoger gelegen wandelpad.

Je kunt goed zien dat er regelmatig brokken steen naar beneden denderen en de afscheiding tussen de weg en de kloof is op de meeste plekken afwezig. Maar er is ook zo goed als geen verkeer, en ik kan dus regelmatig aan de linkerkant van de weg rijden, weg van de afgrond. Niet dat er iets gebeurt, en het waait zo goed als niet, maar het fietst toch wat relaxter. En ook aan de kant van de rotswand kan ik goed zien hoe indrukwekkend het hier is. Eigenlijk is zo’n dreigend weer ook wel prima, het past bij de ruige omgeving.

In de kloof zitten twee clusters hotels, en we vinden een heerlijke kamer waar we, op het terras, nog even genieten van het geweldige uitzicht.

2 thoughts on “Er springt een tijger over de kloof”

  1. Wat een ruige rotsen, geweldig!! En dat beestenhoofd op die markt, brrrr!!
    Maar ik lees wel dat jullie genieten! En wat hebben die mensen getekende gezichten, heel interresant!! Geniet weer lekker verder!! Groetjes!

Comments are closed.