Ni hao II

We zijn blijven steken op 1200 m stijging en 29 km. Was waarschijnlijk nog wel gelukt als het moest, maar het is tenslotte vakantie en we willen toch vooral genieten. De resterende 30 km, langs de rijstterrassen, doen we dus morgen. Was wel een mooie tocht, hellinghoek was gelukkig prima te doen. En aangekomen in het hotel is de vraag ‘hoeveel Chinezen heb je nodig om een lampje te verwisselen’ ook weer beantwoord: geen als er een lange Nederlandse in de buurt is.

 
 

[huge_it_gallery id=”132″]

 
 

Wakker geworden met dichte mist. Toch op tijd aangefietst en oh wat was ik blij dat we gisteren niet zijn doorgefietst. Uitgezonderd de eerste 5 km was het niet meer echt omhoog, maar daarna kwamen de rijstterrassen en oh wat zijn die bijzonder. Op enorm steile hellingen hebben ze hier over enorm grote gebieden rijstterrassen aangelegd die ze een paar maanden per jaar onder water laten lopen. Zoek maar eens in google afbeeldingen op yuanyang rice fields.
We hebben een geweldig mooie kamer met gedeeltelijk uitzicht op een van de terrassen, dus morgenvroeg bij zonsopkomst kunnen we zien of het weer mistig is en we kunnen blijven liggen of dat het de moeite waard is om ook op een niet fietsdag zo vroeg op te staan 🙂

 
 

[huge_it_gallery id=”133″]

 
 

Mistig dus nog maar een keer omgedraaid. Om een uur of 9 een ontbijtje genomen in een backpackers guesthouse om de hoek, en daarna was het helder! Weer even de rijstvelden ingelopen en daarna een busje gepakt naar Bada, een uitzichtpunt een aantal km terug. Weer compleet anders. Vanaf hier zijn we over een pad langs de rijstvelden naar Mali gelopen en vandaar weer bergop langs de weg en weer terug naar Bada. Een mooie tocht, en toen we weer bij Bada waren stond de zon anders, en daarmee werd de reflectie op de rijstterrassen ook weer heel anders. Terwijl we daar zo stonden kwam er opeens een enorme cameraploeg aanzetten. Zij waren een documentaire aan het maken over Yann Layma (of zoiets), een Franse fotograaf die al meer dan 25 jaar in China fotografeert en oa publiceert in National Geographic. Nog nooit van gehoord, dus die zoek ik wel op als we terug zijn in NL.

 
 

[huge_it_gallery id=”134″]

 
 

En daarna weer terug naar 250 m hoogte. Stiekem wel nog dik 600 m geklommen omdat we aan het begin iets anders gereden zijn, maar verder strak naar beneden. En dat gaat een heel stuk sneller dan omhoog. Je kunt trouwens goed zien dat het weekend is. Veel dagjesmensen bij de terrassen en in Yuanyang is ook heel wat meer te doen. Op het plein wordt gedanst en aan chi gedaan, de kids kunnen in een elektrisch autootje rondkarren (vorm vliegtuig, tank, eend, zebra met wagentje of gewoon type botsauto) of in een opgeblazen enorme zwaan / eend / duif / koe ronddobberen in een zwembad. Natuurlijk ook elektrisch aangedreven. Een mini draaimolen en wat etenswaren maken het feest compleet. Op de straat naast het plein zijn allerhande etenskraampjes uit de grond gestampt: gestoomde dimsum, gebbq’de vanallesennogwat, roerbak, noedels, tofu die je in een hete dip kunt dopen en dan nog de reguliere restaurantjes: verhongeren hoef je hier niet.
Bij de bakker nog snel wat custardgebakjes gehaald (soort pastel de Belem, voor wie in Lissabon geweest is), en we sluiten weer een mooie dag af.
Nog 2 daagjes China, beide vlak voor zover we kunnen zien. Is weer even wat anders dan de laatste paar dagen ….

 
 

[huge_it_gallery id=”135″]

 
 

Gisteren en vandaag de hele dag de rode rivier gevolgd. Wel wat op en neer maar eerder Limburg dan de Ardennen. De temperatuur is wel iets anders dan in NL: bloedheet namelijk. Zolang je fietst heb je rijwind, dus dan is het nog te doen, maar zodra we stoppen om iets te drinken loopt het water in straaltjes naar beneden. Vandaag einde dag de grens over naar Vietnam. In China met fiets de roltrap op, boven de formaliteiten en dan weer met fiets de roltrap af. Jammer dat we het land alweer verlaten, we hebben het er geweldig gehad: mooie fietsroutes, prima eten en hotels, ontzettend vriendelijke en behulpzame mensen en heel nette medeweggebruikers. Tot een volgend keer maar weer. Vietnam scoort meteen punten. Geen roltrap. Ook hier zijn we weer snel de douane door en we mogen met onze fietsen en bagage door de zij ingang. Ik vermoed dat ze denken dat de Chinezen onze bagage gecheckt hebben, maar dat is ook maar voor de helft waar.

 
 

[huge_it_gallery id=”136″]

 
 

Ennieweej, een nieuw land en dus weer even wennen. Aan het schrift (Latijnse letters maar ons Chinees is beter), het verkeer (meer, sneller en vooral veel van het betere snijwerk) en het geld (100 yuan is 13 euro, en 100 dong is 3 x niks. Voor 25000 krijg je een euro). Meteen miljonair dus, en na wat rondgelopen te hebben en genoten te hebben van een biertje en pho bo (noedelsoep met rundvlees, superlekker) rusten we even uit. Vandaag dik 100 km gefietst en morgen gaan we weer de hoogte in.